"Maar hij is toch niet groot?" Elke trimsalon kent het gesprek. Een doodle van vijftien kilo kost meer dan een labrador van dertig, en voor het baasje klopt dat op het eerste gezicht niet.
De uitleg is simpel zodra je het over tijd hebt in plaats van over grootte: een labrador is een wasbeurt en een goede uitborsteling, een doodle is twee tot drie uur handwerk. Je rekent geen ras aan, je rekent de tijd aan die de vacht vraagt.
Dit artikel geeft je de achtergrond én de woorden waarmee je het aan de balie uitlegt zonder dat het verdedigend klinkt.
Wat een doodlevacht anders maakt
Een doodle is een kruising, en dat is precies het probleem: de vacht is onvoorspelbaar. Binnen één nest zitten pups met een golvende retrievervacht en pups met een krullende poedelvacht, en de meeste zitten ertussenin.
Wat vrijwel alle doodles gemeen hebben:
- Ze ruien nauwelijks. Dat wordt verkocht als voordeel, en voor de huiskamer is het dat ook. Maar dood haar dat niet uitvalt, blijft in de vacht zitten en gaat vilten.
- De vacht groeit door. Zonder knipbeurt wordt hij alleen maar langer, zoals bij een poedel.
- Hij klit van onderaf. Dit is de kern. Bovenop voelt de vacht zacht en pluizig, terwijl er tegen de huid al een vilten laag zit. Het baasje voelt de bovenkant en denkt dat het goed zit.
- Rond het eerste jaar verandert alles. De pupvacht wisselt naar volwassen vacht, vaak in enkele weken. Veel eerste ernstige viltgevallen komen uit die periode.
Waar de tijd naartoe gaat
Zet de twee naast elkaar en het gesprek is voorbij.
Labrador, 30 kg: borstelen, wassen, blazen, nagels, oren. Reken op een uur tot anderhalf uur, en het meeste daarvan is drogen waar je niet continu bij hoeft te staan.
Doodle, 15 kg: volledig doorborstelen tot op de huid voor het bad, wassen, volledig droogföhnen terwijl je borstelt (anders krult hij weer in en klit hij opnieuw), daarna scheren of knippen, en vervolgens het hele model afwerken: kop, snuit, oren, poten, voetjes. Twee tot drie uur, waarvan bijna alles actief handwerk aan de tafel.
Diezelfde rekensom maak je voor elk vachttype in rasprofielen en trimduur instellen. Wat je per uur moet verdienen om ervan te leven, staat in je uurtarief berekenen.
Prijzen op vacht, niet op ras
Veel prijslijsten staan nog per ras of per gewichtsklasse. Voor doodles loopt dat vast, want de ene doodle is de andere niet.
Werk in plaats daarvan met twee assen:
- Vachttype en formaat bepalen de basisprijs: kortharig, doorgroeiend, dubbele vacht, en daarbinnen klein, midden of groot.
- Conditie bepaalt de meerprijs: een vacht die goed onderhouden is kost de basisprijs, een verwaarloosde vacht kost extra tijd. Hoe je dat aanrekent en communiceert staat in meerprijs voor vilt.
Communiceer online een vork in plaats van één bedrag: "doodle, midden formaat: 75 tot 95 euro, afhankelijk van de conditie van de vacht". Zo weet iemand waar hij aan toe is, en heb je ruimte voor de hond die na vijf maanden binnenkomt. Meer over die opbouw in je prijslijst opstellen.
Het gesprek aan de balie
De toon bepaalt of dit een uitleg wordt of een discussie. Drie dingen helpen.
Praat over tijd, niet over de hond. Niet "zijn vacht is verwaarloosd", maar "deze vacht vraagt bij ons ruim twee uur, en daarom zit hij in een andere categorie dan een labrador".
Zeg het vooraf, niet achteraf. Een meerprijs die bij het inchecken benoemd wordt, is informatie. Diezelfde meerprijs bij het afrekenen is een verrassing, en verrassingen kosten klanten.
Geef de eigenaar iets waar hij mee verder kan. Wie hoort dat het duurder is, voelt zich veroordeeld. Wie hoort hoe het volgende keer goedkoper kan, voelt zich geholpen.
Wat je het baasje meegeeft
Bijna elk doodle-baasje borstelt te oppervlakkig, en bijna niemand heeft dat ooit uitgelegd gekregen. Dit kost je twee minuten en scheelt jullie allebei werk:
- Borstel tot op de huid, laag per laag. Wat je met een slicker over de bovenkant haalt, telt niet.
- Controleer met een kam. De borstel voelt altijd goed, de kam vertelt de waarheid. Glijdt hij door, dan zit het goed.
- Twee tot drie keer per week, tien minuten. Niet één keer per maand een half uur.
- Extra aandacht achter de oren, in de oksels, tussen de achterpoten en rond de halsband. Daar begint vilt altijd.
- Na regen en na het zwemmen droog borstelen. Een natte krulvacht die vanzelf opdroogt, trekt samen tot vilt.
Zet ze ook op een vaste cyclus van zes tot acht weken, zie een vaste trimcyclus verkopen. Een doodle die op tijd komt, is een aangename hond om te doen.
Wanneer opscheren de juiste keuze is
Soms is de vacht te ver heen. Dan is uitkammen niet een kwestie van meer tijd, maar van uren trekken aan de huid van een hond die dat niet verdient.
Op dat moment geldt: het welzijn van de hond gaat voor het gewenste model. Leg uit dat je opscheert, waarom, en hoe de vacht eruit gaat zien terwijl hij teruggroeit. Doe dat vooraf en met een foto erbij als je die hebt, want een baasje dat zijn pluizige hond kaal terugkrijgt zonder waarschuwing, komt niet terug. De volledige aanpak staat in meerprijs voor vilt.
Conclusie: je verkoopt uren, geen kilo's
De doodle is niet duur omdat hij een doodle is. Hij is duur omdat zijn vacht twee tot drie uur van jouw dag vraagt, en omdat die vacht ongenadig is voor uitstel. Wie dat één keer goed uitgelegd krijgt, met een kam in de hand, discussieert daarna niet meer over de rekening.
Zet je prijzen op vacht en conditie, benoem de meerprijs vooraf, en geef borsteladvies mee dat verder gaat dan "goed borstelen". Dat scheelt jou werk en de hond ongemak.